Vo de Schwägalp zom Säntis

In Säntis ue laufe isch näbes schös! Aber den wider abe?

Di Junge mached da spielend, aber di Alte? Die mönd jetzt aafange d Chnüü träniere. I bi scho dra. I wett nüd, das d Rettigskolonne wäge mer no möst uusrocke. Säb wär mer denn gär nüd recht. I öberlegge mer jetzt scho, öb i för de Heeweg söll öber de Lisegrot öber d Meglisalp abe, öber de Schöfler oder eventuell gär is Toggeburg.

I wäss no, wie vor villne Joore en alte Togggeburger Puur gsäd hät, set s e Baah hei, sei er nie mee of de Säntis gloffe. S hei em zvill Lüüt dobe.

Jo, Lüüt häts dobe! Vor allem im schöne Wetter.

De Säntis händ efach ali gern. Nüd ommesös isch er wohrschinlech de meischt besunge Berg of de Welt.

Di junge Porschte i Turnschue ond chorze Hose

S hät emol den alte stolze SACler uusgruefe, das scho verockt sei, wie di junge Porschte i Turnschue ond chorze Hose vo de Schwägalp zom Säntis ue ond wider döraab springed. Er wett nütz lieeber s, als gsie, das die emol i ne zünftigs Oowetter ie chiemed. Dää Weg sei ke Spazierwegli ond ke Jogger Strecki.»

Zit lauft ond vill veränderet sich.

Wie han i mi letschte Sommer gfreut öber en fründlechi Guete Morge Gruess vo junge Jogger, wo vor de Ärbet rasch in Säntis ue sönd ond droff met em Bähnli abe. Di eene hend weniger lang för de Weg, di andere lenger. Wichtig isch, das me di äge Chraft ond s Wetter cha iischätze.

Emol ame Sonntig, wo d Baah unerwartet uusgfalle isch ond vill Lüüt aagfange händ de Berg uuf laufe, händ zwää Goofe, wo mengmol do ue ond abr gloffe sönd, volle Freud, wos d obe aachoo sönd vezellt, sie heied 76 Lüüt öberholt.

I mim Alter mag ii chumm me näbert öberhole. I hoffe, das is no schaffe, met em ue ond abelaufe.

Nüd logg loo!

Of em Weg Schwägalp-Säntis han i emol en Bergler troffe. Er hät vezellt, das er zo dene ghöri, wo all Joor hondert Mol of de gross Mythe gienged. I ha gstuuned. Met so näbertem chan i niemols mithalte, han i denkt. Zackig isch er wiiter, währed ii en lengere Halt i de Tierwis gmacht ha. Won i witer döruuf bi, gsien i de Heli öber de Himmelsläätere kreise.

Isch näbert gsuecht. worde? E Frau of em Weg hät Schrää loo. Sie laufi nomme wiiter, ken Schrett. Eren Maa hät si beruhigt, bi de Hand gnoo. De Heli isch abgfloge. Mis Handy hät glüütet. I bi vo de Tierwes Weerti gfröged worde, öb bi mer alls in Ornig sei.

En Tag spöter han i ghört, das de Maa, met dem i vom Mythe gschwätzt ha, en Schwindel ka hei.  Er sei usgrotscht ond liggi im Spitol. Zwä Joor spöter isch er wider z Fuess of de Säntis. Nüd logg loo!

Bsonderigi Erlebnis of em Weg Schwägalp-Säntis

En eltere Maa vo doo hät mer vezellt, er hei emol en Brocke öber de Muusfalle e Gruppe Holländer öberholt. Sie heied en gfröged, öb de Weg nüd gföhrlech sei wäge Steeschlag. Er hei die Lüüt beruhigt. Öber hondert Mol sei er do ue. Chum seieds 30 Meter witer gloffe, heis grumplet. Stee seied grotscht ond gfloge. En Stääschlag wege e paar Gäms. Zom Glück sei nütz passiert. Scho e chlises Schneehuehn chö n e Schneerötschli wo Folge hei, uslöse. Me mös efach all dra denke, de Berg stiend öber ös ond er sei all unberechebar.

I freu mi öber bsonderigi Erlebnis of em Weg Schwägalp-Säntis, währed dere Zit ohni Bähnli.

Mein Säntis. Meine Geschichte.

Vielen Dank an die Autorin Esther Ferrari, welche mit Geschichten rund um den Säntis immer wieder begeistert. Wir freuen uns auf deinen nächsten Besuch bei uns auf dem Berg!